ورزش آمادگی جسمانی و اعتماد به نفس آنها را بالا می‌برد اما باخت در سنین پایین می‌تواند تاثیرات منفی روی روحیه بگذارد. بچه‌ها در هر سنی نمی‌توانند حرکات خاصی انجام بدهند. حرکت ساده بستن بند کفش‌ها در سنین پایین اتفاق نمی‌افتد چه برسد به حرکاتی مثل ورزش‌های ژیمناستیک یا ورزش‌های دیگر. ناتوانی در انجام این حرکات به طور حتم تاثیرات مخربی بر روحیه بچه‌ها می‌گذارد که تنفر از ورزش ابتدایی‌ترین این تاثیرهاست.

کارشناسان معتقدند تا قبل از هشت سالگی ورزش برای بچه‌ها ممنوع است. آنها می‌گویند در این سن بازی کردن و طراحی انواع بازی‌ها بهترین کمک برای رشد جسمانی و درگیر کردن بچه‌ها با فعالیت‌های بدنی است. در کشورهای پیشرفته بازی‌هایی طراحی شده که به رشد استخوانی بچه‌ها کمک می‌کند. پریدن از روی مانع‌ها، آویزان شدن از وسایل بازی، رد شدن از تونل‌های روباز، دویدن‌های مارپیچی و... از انواع این بازی‌هاست.



متخصصانی که این بازی‌ها را طراحی کرده‌اند، به این موضوع توجه داشته‌اند که همه اعضای بدن بچه‌ها از استخوان‌ها گرفته تا عضله‌ها درگیر فعالیت شوند. آنها می‌گویند در این سنین بهتر است بازی در حدی باشد که انرژی بچه‌ها تخلیه شود. این گروه مخالف کلاس‌های آمورزشی هستند و نظرشان این است که یادگیری یکی، دو مهارت بچه‌ها را خسته و کسل می‌کند و همه بدن آنها را درگیر نمی‌کند.


۱۲ سالگی؛ در این سن ورزش‌تان را انتخاب کنید


تحقیقاتی که کارشناسان انجام داده‌اند نشان می‌دهد در ۱۰ تا ۱۲ سالگی بچه‌ها راه‌شان را انتخاب می‌کنند. آنها که روحیه گروهی بیشتری دارند، رشته‌هایی مثل فوتبال، والیبال و بسکتبال را انتخاب می‌کنند و بعضی‌ها هم دوست دارند ورزش‌های انفرادی را انجام بدهند. البته این انتخاب بستگی به این دارد که بچه در چه شرایطی فعالیت کرده در دوران برگزاری جام جهانی فوتبال گرایش‌ها به این رشته بیشتر است.


در این سن اگر دیگر تیم‌های ملی کشوری که بچه‌ها آنجا زندگی می‌کنند، نتیجه خوبی گرفته باشند، بچه‌ها آن رشته را انتخاب می‌کنند، نمونه‌اش در خود ایران اتفاق افتاد؛ سال گذشته بعد از بازی‌های تیم ملی والیبال در لیگ جهانی، تعداد بچه‌هایی که در کلاس‌های والیبال ثبت‌نام کرده بودند، رشد قابل‌توجهی داشت.


به روحیه کودک توجه کنید


فدراسیون‌های ورزشی برای بچه‌هایی که در سنین پایین هستند، مسابقه می‌گذارند. مسابقات گروه سنی نونهالان در رشته‌هایی مثل کشتی، تکواندو، کاراته و... برگزار می‌شود. کارشناسان روانشناسی خیلی با این موضوع موافق نیستند. آنها معتقدند برگزاری مسابقاتی که تعیین بازنده و برنده در آن اتفاق مهمی است و برنده مدال می‌گیرد و در فضایی عمومی تشویق می‌شود، می‌تواند آسیب‌های غیرقابل جبرانی داشته باشد. شکست در سن‌های پایین، کودک را از ادامه یک فعالیت ورزشی منصرف می‌کند. بچه‌ها از ۱۴ سالگی به بعد باخت و برد را درک می‌کنند و فهم این موضوع برای‌شان حل می‌شود. توصیه کارشناسان این است که مسابقات جدی از این سن به بعد برگزار شود.


هشت سالگی؛ بهترین سن برای شروع



باتوجه به فعالیت‌هایی که بچه‌ها درسن پایین داشته‌اند، می‌توان تشخیص داد آنها به چه ورزش‌هایی علاقه و در چه رشته‌هایی استعداد دارند. علاقه به دویدن، شنا کردن، بازی با توپ و.. می‌تواند بهترین کمک برای والدین و مربیان در انتخاب رشته ورزشی بچه‌ها باشد. در هشت سالگی می‌شود آموزش در یک رشته خاص را برای بچه‌ها شروع کرد. برگزاری مسابقه در این سن هم مشکلات چندانی برای بچه‌ها ایجاد نمی‌کند، البته به این شرط که بچه‌هایی که در یک سطح هستند با هم رقابت کنند و شکست در روحیه آنها تاثیرات مخربی نگذارد. در این سن باید لذت بردن بچه‌ها از ورزشی که انجام می‌دهند در اولویت باشد.


مواظب آسیب‌ها باشید

موضوع دیگری که باید مورد توجه خانواده‌ها قرار بگیرد، آسیب‌دیدگی‌های جسمی و روانی حین برگزاری مسابقات است. بعضی از پدر و مادرها اصرار دارند بچه‌های‌شان حرکات‌های ورزشی را به درستی انجام بدهند و انتظاراتی بالاتر از توان‌شان از آنها دارند که هم این انتظارات و هم استرس‌هایی ناشی از برگزاری مسابقات در سنین پایین می‌تواند روان بچه‌ها را به هم بریزد. اولین راهی هم که به نظر آنها می‌رسد این است که دیگر ورزش نکنند.



آسیب دیدن در سن پایین می‌تواند برای همیشه یک بچه را از ورزش زده کند. تحمل درد در سنین پایین کم است و این دردها بچه‌ها را از ورزش دور می‌کنند. توصیه‌ها این است که حرکات براساس توان بچه‌ها و علاقه‌شان انتخاب شود و از اصرار به انجام یک ورزش جلوگیری شود.


ورزش سنگین از ۱۵ سالگی


کارشناسان ورزشی می‌گویند ورزش‌های پایه باید در سنین پایین آموزش داده شوند. شنا، دوومیدانی و ژیمناستیک در این گروه قرار دارند. این سه ورزش پایه اصلی ورزش‌های دیگر است. بچه‌ها می‌توانند درهمین سه رشته تا حد ستاره شدن پیش بروند یا مهارت‌هایی که در این رشته‌ها یاد گرفته‌اند، زمینه خوبی برای فعالیت در رشته‌های دیگر باشد. ورزش‌هایی مثل دوچرخه سواری، والیبال، بسکتبال، فوتبال ، بدمینتون و ... که برخورد فیزیکی کمتری دارند، برای گروه سنی ۱۱ تا ۱۴ ساله توصیه می‌شوند.

هدف از تمرینات فانکشنال چیست ؟

برای پاسخ به این سوال، یک لحظه فکر کنید که اصلا چرا تمرین می‌کنید؟ در حالی که همه‌ی ما انگیزه‌های شخصی و اهداف تناسب اندامی متفاوتی را دنبال می‌کنیم، این اهداف عموماً از سه حالت خارج نیستند:

۱ تناسب اندام
۲ حال خوب و انرژی بیشتر
۳ قدرت و عمکرد بهتر

معنا و مفهوم و هدف فانکشنال ترینینگ آخرین نکته است، یعنی عملکرد بهتر. همچنین این تمرینات به بهبود تعادل، استقامت عضلانی و افزایش توان قلبی و عروقی شما کمک شایانی می‌کند، اما به شیوه‌ای متفاوت!

اما این شیوه‌ی متفاوت چطور به شما کمک می‌کند؟ فانکشنال ترینیگ با بهبود وضعیت سیستم حرکتی و عملکردی بدن، افزایش قدرت بوسیله تنوع الگوهای حرکتی خاص و ارتقا physical function توانایی‌های شما را بهبود می‌بخشد.

فانکشنال ترینینگ از حرکات بنیادی مانند اسکوات، هینج، لانژ و... تشکیل می‌شود که با ابزارهای خاصی مانند کتل بل، بتل روپ، مدیسن بال و... انجام می‌شود.
كلاس هاى فانكشنال خصوصی و نیمه خصوی در تهران زیر نظر حسن موسوی دارای مدرک بین المللی
برای شرکت در کلاس‌های تمرینات فانکشنال
خصوصی و نیمه خصوصی کلیک کنید.
تعریف دقیق‌تری از تمرینات فانکشنال
تمرینات فانکشنال از حرکات بنیادی مانند اسکوات، هینج، لانژ و… تشکیل می‌شود که با ابزارهای خاصی مانند کتل بل، بتل روپ، مدیسن بال و… انجام می‌شود.

این تمرینات نوعی برنامه تناسب اندام است که ریشه در طب فیزیکی و توانبخشی دارد. درمانگران اغلب از این روش برای بازآموزی حسی و حرکتی بیماران مبتلا به اختلالات حرکتی استفاده می‌کرده یا می‌کنند.

اما در سال‌های اخیر کارشناسان ورزشی برای توسعه این روش مداخلاتی انجام دادند‌ تا این روش تمرینی برای بهره‌مندی عموم مردم قابل استفاده باشد.

همچنین در چند سال گذشته بهره‌گیری از تمرینات فانکشنال باعث شکسته شدن رکوردهای جهانی در رشته‌های مختلف ورزشی، نصف شدن مدت زمان توانبخشی‌ها و رقابت ورزشکاران در سنین بالا و در سطح اول ورزش حرفه‌ای دنیا شده است.

تمرینات فانکشنال روی تمام ۴ رکن تناسب اندام تاکید و تمرکز دارد: استقامت قلبی عروقی، قدرت عضلانی، استقامت عضلانی و انعطاف پذیری

افزایش مهارت‌های حرکتی با تمرینات فانکشنال

وقتی از Functional Training می‌گوییم، از الگوهای حرکتی طراحی شده‌ و هدفمند حرف می‌زنیم. در این روش شما از الگوهای حرکتی بنیادی مانند: pushing, pulling hinging, squatting, rotating بهره می‌برید.
در طی یک جلسه تمرین فانکشنال شما از ترکیب بهترین حرکات بنیادی بوسیله دمبل، بتل روپ، کتل بل یا سایر تجهیزات ورزشی استفاده کنید، اما این روش تمرنی بسیار متفاوت‌تر از یک برنامه بدنسازی یا پرورش اندام سنتی است.
تمرینات فانکشنال عملکرد حرکتی را بسیار بهبود می‌بخشد و به شما کمک می‌کنند تا بتوانید اهداف تناسب اندام خود را با اطمینان افزایش دهید. صرف نظر از توانایی‌هایتان، روش فانکشنال باید بخشی از روال تمرینات شما باشد. در ادامه مزیت‌های این روش را بیان می‌کنم…
با فانکشنال ترینینگ یک عضله به صورت تنها جیغ نمی‌زند بلکه کل بدن یکصدا آواز می‌خواند، این هماهنگی ماهیت اصلی تمرینات فانکشنال است.

فانکشنال ترینیگ با بهبود وضعیت سیستم حرکتی و عملکردی بدن، افزایش قدرت بوسیله تنوع الگوهای حرکتی خاص و ارتقا physical function توانایی‌های شما را بهبود می‌بخشد.
معنا و مفهوم و هدف فانکشنال ترینینگ عملکرد بهتر است.
تقویت و بهبود حس عمقی با تمرینات فانکشنال
حس عمقی که در زبان انگلیسی Preconception نامیده می‌شود، حسی است که بوسیله آن فرد حرکت و موقعیت اعضای بدن خود را درک می‌کند. حس عمقی برخی اوقات حس ششم هم نامیده می‌شود.

تامین کننده این حس نورون‌های مخصوصی هستند که در عضلات، تاندون‌ها و مفاصل جای دارند. دستگاه عصبی، حس عمقی را با سایر حواس از جمله بینایی و حس تعادل یکپارچه می‌کند تا به فرد دیدی کلی در مورد موقعیت بدنی، حرکت و شتاب بدهد.

فانکشنال ترینینگ: ادراک حس عمقی یا توانایی بدن در جمع آوری اطلاعات از قسمت‌های مختلف بدن در ارتباط با محیط اطراف است.
بوسیله حس عمقی فرد حرکت و موقعیت اعضای بدن خود را درک می‌کند.
یک اصطلاح مناسب که در تمرینات فانکشنال جایگاه ویژه‌ای دارد، ادراک حس عمقی است که به بیانی ساده برابر است با توانایی مغز در جمع آوری اطلاعات از محیط پیرامون تا بتواند یک نقشه حسی از محیط و بدن بسازد.

این اطلاعات خوراک سیستم عصبی برای داشتن تصویری از خارج بدن است، اینکه چه اتفاقی در ارتباط با بدن در حال رخ دادن است و پیش بینی اینکه حرکت بعدی چه می‌تواند باشد.

کاهش ادراک حس عمقی باعث بروز وضعیت‌های غیرطبیعی و کاهش پاسخ‌های رفلکسی می‌شود، برای همین احتمال آسیب را به خصوص حین فعالیت‌های ورزشی یا فعالیت‌های روزمره افزایش دهد.

اما افزایش و تقویت ادراک حس عمقی موجب اطلاع فرد از وضعیت حرکت مفصل می‌شود و در نهایت به انقباض‌های عضلانی به منظور حرکت و پایداری مفاصل سرعت می‌بخشد.

روش تمرینی فانکشنال Proprioceptive Feedback بیشتری را به نسبت تمرینات پروش اندام به دنبال دارد و باعث افزایش و بهبود ادراک حس عمقی می‌شود.

فانکشنال ترینینگ: Proprietors سنسورهایی هستند که اطلاعات مربوط به زاویه مفصل، طول عضلات و تنش عضلانی را دریافت و ارسال می‌کنند.
تمرینات انکشنال Proprioceptive Feedback بیشتری نسبت تمرینات پروش اندام به دنبال دارد.
از اینجا درباره تی آر ایکس بیشتر بخوانید
در روش تمرینی فانکشنال حرکات طوری طراحی شده‌اند که در انجام یک حرکت از ترکیب حرکتی چند عضله استفاده می‌شود.

برای مثال تمرین با دستگاه، روشی محبوب برای افزایش حجم و قدرت است، اما این دستگاه‌ها (مانند دستگاه هاگ پا) اغلب بر روی یک ناحیه از بدن تمرکز کرده و بر خلاف تمرینات فانکشنال فعالیت واقعی بدن را شبیه سازی نمی‌کنند.

Functional Training بر انجام یکپارچه حرکت تمرکز دارد، نه بر یک عضله‌ی خاص، این تمرینات شامل تداوم حرکت می‌شوند یعنی این تمرین‌ها تمامی سیستم‌هایی را درگیر می‌کنند که برای انجام یک فعالیت با هم همکاری دارند.

برای مثال اگر تمایل دارید به دو چرخه سواری قوی‌تر تبدیل شوید نباید تنها بر روی عضلات چهار سر خود کار کنید، عضلات چهار سر ران تنها یک مورد از کل سیستمی هستند که برای پدال زدن به کار گرفته می‌شود.

فانکشنال ترینینگ از حرکات بنیادی مانند اسکوات، هینج، لانژ و... تشکیل می‌شود که با ابزارهای خاصی مانند کتل بل، بتل روپ، مدیسن بال و... انجام می‌شود.
بیشترین بازدهی با فضا و زمان و تجهیزات کم
تمرینات فانکشنال در کم‌ترین فضا و با ساده ترین ابزار مانند کتل بل، نردبان چابکی، مدیسین بال، طناب تی آر ایکس و… قابل اجرا است. علاوه بر فضا و تجهیزات، زمان از ارزشمند ترین موارد زندگی ما است، با استفاده از این روش می‌توانید حداقل در ۴۵ دقیقه بیشترین بازدهی را داشته باشید

تاثیر ورزش های رزمی در کاهش وزن

هر شخصی رویای داشتن بدنی خوش فرم و بی نقص را دارد. بسیاری از ما که دارای اضافه وزن هستیم دوست داریم که وزن خود را به سرعت کاهش دهیم. راه کار های زیادی برای کم کردن وزن وجود دارد که برخی از آنها مناسب نیستند. ازجمله این روش ها می توان به رژیم های سخت غذایی، تمرینات ورزشی بیشتر از توان بدن و غیره اشاره کرد. گاهی اوقات با انجام بعضی تمرینات به طور ناخودآگاه در معرض خطر قرار می گیریم. با این وجود، می توانیم از ورزش های رزمی به عنوان راهی عالی و مطمئن برای لاغر شدن و کاهش وزن استفاده کنیم.

شما با انجام هنرهای رزمی تمرینات کامل و موثری را تجربه خواهید کرد. انجام تمرینات رزمی مزایای زیادی ازجمله بهبود تمرکز و حفظ آرامش دارند. یکی از مهمترین مزایای هنرهای رزمی این است که به شما اجازه می دهند تا به آمادگی جسمانی عالی دست پیدا کرده و از طریق کاهش وزن توانایی خود را تقویت کنید. اگر می خواهید چربی های ناخواسته را از بین ببرید، زندگی تان را به عقب برگردانید و یا اینکه چند سانتی متر از قطر کمرتان کم کنید هنرهای رزمی بهترین گزینه برای انجام این کارها هستند.
هنرهای رزمی دارای مزایای سلامتی فوق العاده ای هستند و می توانند به بهترین شکل ممکن در زندگی شما تاثیر داشته باشند. امروزه، کارشناسان هنرهای رزمی را به عنوان یکی از بهترین راه ها برای کاهش وزن معرفی می کنند.

– استفاده از تجربیات مدرسان حرفه ای

در طول راه، شما توسط مربیان کلاس جهانی هدایت می شوید که دارای سال ها تجربه در زمینه رشته رزمی خود هستند. اینکار، این اطمینان را حاصل خواهد کرد که شما همیشه به تکنیک و انجام صحیح حرکات پایبند هستید، درنتیجه پتانسیل آموزش شما به حداکثر خواهد رسید.
هیچ حرکتی هدر نمی رود. هیچ انرژی هدر نمی رود. وقتی تمرینات مربوط به هنرهای رزمی را تحت نظارت دقیق مربیان انجام می دهید به هیچ وجه احساس نمی کنید که وقتتان در حال هدر رفتن است. هر تکنیک اهمیت دارد و شما با این اعتماد آنها را انجام می دهید.
علاوه براین مربیانی وجود دارند که سطح مهارت تان را سنجیده و تعیین می کنند که آیا شما آماده افزایش فشار هستید یا نه. برخلاف تمرین های دیگر و حتی سالن های سنتی، شما هرگز نمی توانید حدس بزنید که تمرین بعدی تان چیست. شما همیشه مسیری روشن برای موفقیت خواهید داشت، از اینکه دقیقا چه چیزی از یک نقطه به مقصد دیگر نیاز دارید و در طول مسیر هدایت می شوید تا استعدادتان شکوفا شود.

– گرفتن انگیزه و انرژی مثبت

تمرین با دیگران یکی از مزایای خوب هنرهای رزمی است. احتمالا اولین چیزی است که در هنگام وارد شدن به باشگاه هنرهای رزمی متوجه آن خواهید شد. افرادی که در کنار هم تمرین می کنند برای انجام صحیح تکنیک ها به یکدیگر کمک کرده و برای بهبود مهارت هایشان در داخل باشگاه با هم همکاری می کنند.
با شروع پیوستن به هنرهای رزمی به سرعت متوجه خواهید شد که در این راه تنها نیستید. این سفر با افرادی است که تمایل دارند همانند شما موفق شوند. از آنجا که هنرهای رزمی در یک محیط گروهی تدریس می شود فرصت های زیادی برای شما ایجاد می شود تا با همسالان خود کار کنید.
تمرینات سبک، تمرینات تهاجمی و تدافعی یا توسعه مهارت هایتان بخشی از تجربه روزمره ای است که با همتایانتان انجام خواهید داد. همچنین در طول روزهایی که شما انگیزه کافی برای کار کردن ندارید همسالان تان به شما فشار آورده و شما را تشویق می کنند که به کار خود ادامه دهید.

– سوختن کالری با سرعت بالا

در نگاه اول، هنرهای رزمی برای کسانی که نمی دانند چه می خواهند می تواند یک تجربه دلهره آور باشد. وقتی به باشگاه می روید و بلافاصله همه چیز را می بینید که گروهی از افراد در حال انجام حرکات پیچیده هستند و شما هیچ نشانه ای از اینکه حتی چگونه شروع کنید ندارید. اما این را می دانید که هر کسی باید از جایی شروع کند.
همه افراد قبل از اینکه تبدیل به تمرین کنندگان هنرهای رزمی شوند، همه از طریق تجربیات جدید به این رشته رفتند. اولین ضربه یا ضربه زدن شما به نظر می رسد که بدون مهارت و لطافت است، اما قبل از اینکه بتوانید به مراحله پیشرفته تر سعود کنید گذراندن این مرحله ضروری است. یکی از چیزهای شگفت انگیز در هنرهای رزمی این است که شما مجاز به توسعه سرعت خود هستید.
از طریق آموزش زیر نظر مربیان و هم باشگاهی های خود می توانید مهارت های خود را به مرور ارتقا دهید، اما قطعا برای پیشرفت بیشتر به زمان بیشتری نیاز دارید. مهم نیست که شما یک یادگیرنده سریع یا آهسته هستید، در هنرهای رزمی و بخصوص یادگیری جنبه فنی آن نباید عجله کنید.

– کشف استعداد و توانایی ها

هنرهای رزمی بسیاری از مزایا و منافع زندگی ما را باز می کند این احساس شگفت انگیزی است که شما در نهایت فقط آنچه را که می توانید به عنوان یک انسان بدست آورید را تحقق بخشید.
اگر پس از شروع هنرهای رزمی فقط چند گرم را از دست دادید به سرعت خواهید فهمید که نه تنها می توانید وزن تان را کاهش دهید بلکه می توانید عضلات لاغر را نیز قوی کنید. شما می توانید قوی تر، سریع تر و دقیق تر با آموزش سازگار شوید. بعضی از هنرهای رزمی مانند موی تای قادر هستند که حدود ۱۰۰۰ کالری را در یک ساعت بسوزانند و بهترین بخش آن این است که خود آموزش هم تجربه ای لذت بخش است.
لحظه ای که به هنرهای رزمی عشق می ورزید زمانی است که وزن خود را از دست داده و به تناسب اندام می رسید، همه این ها با خیال راحت در دسترس هستند.

۱- تنظیم بودجه

برخی از رشته های رزمی نیازمند هزینه اضافی برای تهیه لباس و تجهیزات مورد نظر برای آن رشته هستند. برای مثال در رشته بکس نیازمند دستکش ، کیسه بوکس و ضربه گیر و لباس متناسب با آن رشته هستیم در حالی که در رشته کاراته فقط به یک دست لباس سفید پنبه ای نیازمندیم


۲- هدف خود برای ورود به رشته رزمی را تعیین کنید

معمولا افراد به ۴ دلیل رو به ورزش رزمی می آورند که شامل :

۱. برای رسیدن به تناسب اندام مناسب و سلامت روحی و بدنی

۲. کمک گرفتن از رشته رزمی برای دفاع از خود

۳. انتخاب یک رشته رزمی برای زنده نگه داشتن آن سبک از هنرهای رزمی

۴. بردن جوایز و کسب رتبه در رویدادهای ورزشی


۳- برای انتخاب یک سبک از هنرهای رزمی تصمیم بگیرید

ممکن است که بخواهید یک رشته رزمی سخت مانند کیک بوکسینگ و یا یک رشته نیمه سخت مانند تکواندو و یا رشته رزمی نرمی مانند آیکیدو را انتخاب کنید. آیا می خواهید در داخل رینگ و به صورت انفرادی مبارزه کنید یا اینکه می خواهید هنر رزمی ای یاد بگیرید که بتوانید در زندگی خود و در مبارزات واقعی در کوچه و خیابان از آن استفاده کنید.


۴- محدودیت های فیزیکی خود را مشخص کنید

اگر سن و سال شما زیاد است و بدن شما قابلیت انتعاف زیادی ندارد احتمالا ورزش رزمی ووشو برای شما مناسب نیست اما ممکن است تای چی انتخاب معقولانه ای باشد. بعلاوه رشته هایی مانند تکواندو و کاراته ممکن است برای کسانی که بنیه کوچکتری دارند مناسب باشد. به همین دلیل برای موفقیت در رشته های رزمی چینی کمتر بر قد یا وزن بدن رزمی کار تاکید می شود.


۵- علایق فرهنگی خود را در نظر بگیرید

اگر شما به فرهنگ خاصی علاقه دارید با یادگیری هنر رزمی آن منطقه می توانید خود را به آن فرهنگ نزدیک تر کنید. در صورتی که شما روی این گزینه زیاد تاکید دارید می توانید به باشگاههای رزمی خاصی که علاوه بر آموزش آن هنر رزمی ،اطلاعات بیشتری در اختیار شما قرار می دهند و یا تحت نظر کسی که قبلا در آن منطقه بوده است آموزش ببینید.


۶- زمان مورد نظر برای شروع کار با رشته رزمی را مشخص کنید

قبل از اینکه در رشته مورد نظرتان ثبت نام کنید می توانید چند روزی به باشگاهی که هنر رزمی مورد نظر شما را آموزش می دهد بروید و از نزدیک نظاره گر تمرینات و مبارزات هنرجویان باشید. شاید دیدی که شما از آن رشته رزمی دارید با واقعیت خیلی متفاوت باشد.


۷- مشخص کنید که سبکی که مورد نظر شما است با روحیه شما سازگاری دارد یا نه ؟

قبل از انتخاب رشته مورد نظر سعی کنید با افرادی مشورت کنید که شما را می شناسند و با روحیات شما آشنایی دارند و مدت زیادی است که مشغول انجام دادن آن هستند چون آنها اطلاعات زیادی در مورد آن رشته دارند و بهتر می توانند به شما کمک کنند.


۸- در مورد مدارک و شایستگی مربی خود تحقیق کنید

سعی کنید در انتخاب مربی کمی وسواس به خرج دهید . چون مربی نقش بسیار تعیین کننده ای در موفقیت یا عدم موفقیت شما دارد. ببینید مربی شما چه مدارکی دارد و مدارک خود را در جاهای معتبر گرفته است و اینکه آیا مدرک مربیگری دارد یا نه

یکی از شاخه‌های وینگ چون کونگ فو که توسط استاد لیون تینگ گسترش داده شده به جای آوانویسی مرسوم Wing Chun
از آوانویسی Wing Tsun (که همان وینگ چون خوانده می‌شود) به منظور متمایزسازی این شاخه از دیگر شاخه‌ها استفاده می‌کند.

اصول مبارزه

اصول هشت گانه وینگ چون سنگ بنای یک سیستم دفاع شخصی تهاجمی را تشکیل می‌دهد که به فرد اجازه تطبیق با اندازه، قدرت و سبک مبارزه‌ای حریف را می‌دهد. اصول انرژی

۱-برو جلو: فوراً به منظور تماس با اندام حریف به جلو پیشروی کن(به منظور بکار افتادن رفلکس‌هایی که در چی سائو آموزش دیده می‌شود) یا حتی فرای آن برای اول ضربه زدن به حریف. این انفعال غیرمنتظره ابتدایی حریف را اغلب متعجب می‌کند و مبارزه را به فاصله نزدیک تبدیل می‌کند جاییکه عکس العمل‌های حسی بر عکس العمل‌های بینایی حکمفرمایی می‌کند و صد البته جاییکه وینگ چون کار حرفه‌ای احتمالاً در آن منطقه بر حریفش برتری دارد.

۲-به حریفت بچسب: اگر در ابتدا نتوانستی به حریفت ضربه‌ای واردکنی و او را از کار بیندازی. به جای تماس برقرار کردن با بدن حریف (غیر از سر و گلو) سعی کن به او بچسبی. غالباً اواین عضوی که با آن تماس پیدا می‌کنید دست حریف می‌باشد حالا که با دست حریف تماس پیدا کرده‌اید او چگونه می‌تواند بدون اطلاع شما حمله‌ای را با دستش اجرا کند؟

۳-در برابر نیروی بزرگ‌تر تسلیم شو: از آنجا که هیچکس نمی‌تواند مطمئن باشد که از هر حریفی که در پیش رو دارد قوی تر است، شخصی باید به شیوه‌ای آموزش ببیند که حتی در برابر حریف قوی تر پیروز باشد. چی سائو مانند یک معلم حرفه‌ای یاد می‌دهد که چگونه در برابر حمله حریف واکنش‌های لازم را نشان دهید. وقتی که حقیقتاً حمله حریف از شما قدرتمندتر است، آموخته‌های شما در چی سائو به بدن شما می‌گوید که از مسیر حمله حریف کنار بروید و زاویه دیگری را برای حمله پیدا کنید.

۴- حریفت را تعقیب کن: متعاقب اصل اول در صورتیکه حریف عقب نشینی کرد، واکنش فوری یک وینگ چون کار ادامه به حرکت رو به جلویش است، نه اینکه به حریفش اجازه دهد تا خودش را پیدا کرده و فرصتی هر چند اندک برای تجدید نظر در استراتژی حمله اش پید کند. بسیاری از سبک‌ها که تکیه بر سرنخ‌های بصری دارند ترجیح می‌دهند که یک گام به عقب بگذارند، اندکی صبر کنند و حمله‌های بعدی را طرح ریزی کنند که معمولاً می‌توان به این نکته در مبارزات ورزشی و تورنُمنتی پی برد.

اصول انرژی

۱- از نیروهای خودی رها شو: کاملاً ضروری است که فرد به منظور حرکت انرژیک و واکنش به موقع در برابر حمله حریف ریلکس باشد.وقتیکه عصبی هستید، نیروهای خودی مثل یک ترمز عمل می‌کنند.پس در ابتدا باید از قید نیروهای خودی خلاص شوید تا بتوانید با چالاکی حرکت کنید.

۲-از نیروهای حریفت رها شو: این اصل شبیه به اصل سوم مبارزه‌است. وقتی حریف می‌خواهد از قدرتش برای پایان دادن به مبارزه استفاده کند، تقلا برای مقاومت کردن در برابر قدرت حریف واکنش مناسبی نیست بلکه واکنش مناسب، خنثی کردن نیروی حریف با دور کردن نیروی حریف از بدن یا دور کردن بدن از آن می‌باشد.

۳-از نیروی حریف بر ضد خودش استفاده کن: از نیرویی که حریف به شما تقدیم می‌کند، بهره بگیرید. اکر حریف شما را به طرف خودش می‌کشد از آن نیرو به عنوان قسمتی از حمله تان استفاده کنید. یا اگر حریف شما را به سمت چپ هل داد مثل یک در چرخان عمل کنید و از آن نیرو در حمله‌ای با دست راست استفاده کنید.

۴-نیروهای خودی را اضافه کنید: علاوه بر قرض گرفتن نیروی حریف، می‌توانید نیروی خودتان را به آن اضافه کنید.

همان قدر که عکس العمل‌ها در یک دفاع شخصی بیانگر پیشرفت هستند، اصول قدرتی نیز باعث پیشرفت هر چه بیشتر هستند به طوریکه یک هنرجوی وینگ چون طی سالیان تمرین همه آنها را مد نظر دارد. اولاً: تمرین فرم و تعداد زیاد مشت برای یادگیری ریلکسیشن در مبارزه (به منظور ضدحمله بر مبنای حس لامسه) و زدن مشت بدون تنش. ثانیاً ساعت‌های بیشمار تمرین چی سائو به منظور افزایش توانایی در رها کردن نیروی خودی و قرض گرفتن نیروی حریف و در آخر تمرینات قدرتی خاص WTبرای افزایش هر چه بیشتر قدرت مشت و ضربات.


بروس لی در حال تمرین چی سائو با سیفو ایپ من
آموزش

متد آموزشی وینگ چون بر مبنای توسعه رفلکس‌ها یا همان عکس العمل‌های بدن است. روش‌های آموزش در غالب‌های متنوعی دسته بندی می‌شوند که تعدادی از آنها پس از گذراندن دوره هنرجویی و اخذ درجه استادی یاد گرفته می‌شود.

چی سائو

چی سائو (黐手) یا «دستان چسبان» یک اصل و همچنین تمرینی است که به منظور توسعهٔ رفلکس‌های خودکار و یا عکس العمل‌های غیر ارادی در مبارزه استفاده می‌شود. این شکل منحصر بفرد از تمرین مستقیماً با اصول وینگ چون در ارتباط است و در منطقه‌ای انجام می‌شود که مبارز با حریفش در تماس است. با برقراری تماس، بدن مبارزه نسبت به تمامی حرکات حریف حساس می‌شود. چی سائو در ادامه با تمرینات لات سائو تکمیل می‌شود.

نحوه اجراء چی سائو لات سائو

لات سائو یا تمرین «دستان غلتان»، در منطقه ایست که دو هنر جو تماس شان را با یکدیگر حفظ می‌کنند در حالیکه تکنیک‌های مختلف را اجرا می‌کنند. به‌وسیله این تمرین دو هنرجو تغییرات در مکانیک، فشار و شدت حرکت بدن حریف را احساس می‌کنند. افزایش میزان حساسیت که توسط این تمرین بدست می‌آید، یه هنرجو کمک می‌کند تا به طور غیر ارادی و بدون فکر کردن، حمله و ضد حمله اش را علیه حریف با دقت، سرعت و تکنیک مناسب اجرا کند. این فرآیند می‌تواند نوعی حافظه ماهیچه‌ای نامیده شود.

بواسطه لات سائو یک مبارز وینگ چون می‌تواند چگونگی حرکات حریف را بدون نگرانی از آسیب دیدن خودش و حریفش بررسی کند.به همین علت است که لات سائو یکی از قسمت‌های کلیدی در آموزش وینگ چون است.

لات سائو تمرینی برای میزان حساسیت به منظور کسب واکنش‌ها ی خاص غیر ارادی در چی سائو است.

اگرچه یک فرد عادی ممکن است به این تمرین مثل یک نوع مبارزه بنگرد، اما یک هنر جوی وینگ چون به هیچ عنوان نگرش مبارزه‌ای نسبت به این تمرین ندارد، بلکه آن را به عنوان نوعی تمرین هدفمند جهت افزایش واکنش پذیری در مبارزه در نظر می‌گیرد.

فرم‌های مقدماتی

فرم‌های مقدماتی وینگ چون در بستهٔ آموزشی دوره شاگردی قرار دارد، کاربرد و تکنیک‌های بیشتر در فرم‌های بعدی آموزش داده می‌شوند. در متد وینگ چون هدف هر دوره، آموزش در حد نیاز هنرجو می‌باشد، از این حیث که در هر دوره، آموزش بر مبنای آن چیزی است که از قبل هنرجو آموخته‌است. بدین ترتیب فرد به سرعت درک بیشتری نسبت به داشته‌های قبلی و جدیدش پیدا می‌کند.ممکن است هنرجو در ابتدا قسمت‌های مقدماتی راوقتی که آموزش می‌بیند، بطور کامل درک نکند (اگرچه با توضیحات مربی با توجه به درجه اش درک محدودی نسبت به آنها پیدا می‌کند)، به هر حال آموزش‌های اولیه به عنوان شالودهٔ اصلی در درجات بالاتر محسوب می‌شود.

سیو نیم تائو

سیو نیم تائو یا «فرم ایده‌های کوچک» شامل فرم پا به همراه حرکات سنتی دست می‌باشد.

چام کیو

فرم‌های پیشرفته



موک یانگ جونگ، وسیله تمرین مقدماتی و پیشرفته
چی سائو فرم‌های گوناگونی دارد که قسمتی ار آنها تنها وقتی آموزش داده می‌شود که فرد به یک مربی باصلاحیت تبدیل شده باشد. در زیر جزئیات بیشتری در مورد فرم‌های پیشرفته وینگ چون می‌خوانید:

بیو جی

بیو جی (به معنای «انگشتان پیشرو») کاربرد تکنیک‌های دست(منظور از دست در اینجا، کف دست می‌باشد) باز را در بر می‌گیرد.(در مقابل تکنیک‌های دست بسته(همان مشت))یه همین خاطر است که این اسم بر آن نهاده شده‌است.

آدمک چوبی

موک یان جونگ لفظ به لفظ به معنای «ستون چوبی که به عنوان یک آدمک استفاده می‌شود» می‌باشد، در واقع جای یک حریف فرضی تمرینی را می‌گیرد. اگرچه آدمک چوبی را نمی‌توان به عنوان یک حریف هوشمند در نظر گرفت اما می‌تواند نماینده نیرو و انرژی حریف باشد.

سیستم درجه بندی

یکی از ویژگی‌های وینگ چون سیستم آموزش سازمان یافته اش می‌باشد. در حالیکه بسیاری از سبک‌های رزمی با روش غیر یکنواختی آموزش می‌دهند، ساختار سیستم مانند دوره‌های تحصیلی در مدارس است. بگونه‌ای که هر سطح روی سطح قبلی بنا می‌شود.

بر خلاف مدل آموزش سنتی استاد-شاگردی که یک شاگرد سالها یا حتی تا اخر عمر به دنبال استادش بود، متد آموزشی IWTA به همه هنرجویان تضمین می‌دهد که در هر درجه تحصیلات کامل را دریافت کند. یک فرد پر مشغله که در هفته تنها دو بار فرصت ورزش کردن دارد، هرگز ایده‌های مهمی که همکلاسی‌های تمام وقت، که ظاهراً همیشه در کلاس هستند (که یک امتیاز ناعادلانه‌است)، دریافت می‌کنند را از دست نمی‌دهد.

درجات شاگردی

دوره آموزش وینگ چون شامل دوازده درجه شاگردی است که دو فرم ابتدایی سیو نیم تائو و چام کیو بعلاوهٔ تمرینات و کاربردهای چی سائو را پوشش می‌دهد. در کنار ترکیبات مختلف دست در سیو نیم تائو، مجموعه استانداردی از فرم‌های پا نیز در این دوره یاد گرفته می‌شود.

درجات شاگردی بر مبنای عناوینی که در هر دوره آموزش داده می‌شود، به سه بخش تقسیم می‌شود:

درجات ۱ تا ۴، یادگیری مهارتهای پایه‌ای در سه فاصله مبارزاتی

درجه یک - مبانی اصولی سبک و مهارتهای حرکتی، درگیر شدن در فاصله دور، شروع سیو نیم تائو
درجه دوم - مبارزه در فاصله دور به همراه پل زدن ها، کل «سیو نیم تائو»
درجه سوم - گذار از فاصله حملاتی دور به فاصله میانی
درجه چهارم - گذار از از فاصله حملاتی میانی به فاصله نزدیکو شروع فرم «چام کیو»
درجات ۵ تا ۸،

درجه پنجم - حملات در فاصله کوتاه و مبارزه هم‌زمان با هر دو دست
درجه ششم -
درجه هفتم -
درجه هشتم -

درجات ۹ تا ۱۲، کاربردها

درجه نهم - در مقابل تک مهاجم
درجه ده - در مقابل دو مهاجم
درجه یازدهم - در مقابل تک مهاجم مسلح به سلاح سرد
درجه دوازدهم - در مقابل دو مهاجم مسلح به سلاح سرد

در درجه ۹ شاگردی هنرجو نه تنها باید سبک را به خوبی بشناسد (همچنین در درجه ۸) بلکه باید به خوبی از کاربردهای آن استفاده کند.مهارت تنها تفاوت مهم بین این دو درجه‌است، که بسته به مدرسه‌ای که هنرجو تحت تعلیم است، درجه ۸ و ۹ می‌تواند با عنوان کمربند مشکی برابری کند. البته هیچ اجماعی روی این مسئله وجود ندارد چون هیچ مقایسه قراردی وریمی در این بین وجود ندارد.

در بعضی مدارس درجات مختلف با تی شرت‌های مختلف مشخص می‌شوند، مثل لباس با رنگ سفید تا درجه پنجم، خاکستری برای درجه ۵ تا ۸ و مشکی برای درجه ۹ تا ۱۲.

درجات مربیگری

در ادامه درجات شاگردی ۱۲ درجه استادی نیز وجود دارد. در سطوح مربیگری، هنرجو تمرینات را در غالب برنامه‌های پیشرفته وینگ چون WT آغاز می‌کند.

بیو جی
موک یان جونگ (آدمک چوبی)
لوک دیم بون کوآن فا («نیزه شش و نیم نقطه ای» یا چوب بلند)
بارت چام دائو (قداره برنده هشتی شکل یا شمشیر پروانه‌ای شکل)
سطوح مربیگری به خودی خود سه بخش تقسیم می‌شود:

۱- ۱ تا ۴ تکنسینی

۲- ۵ تا ۸ پراکتسینی

۳- ۹ تا ۱۲ فیلسوفی

هر یک از اسم‌های سه قسمت ایده و کانونی مرکزی در ورای چگونگی مبارزه دارد که در نسبت به همان سطح انتظار می‌رود. از یک تکنسین انتظار می‌رود که با تکنیک‌هایش مبارزه کند. از یک پراکتسین انتظار می‌رود که یک مبارز تجربی کامل باشد و یک فیلسوف باید عناصر عقلی و معنوی را به خوبی درک کرده باشد.

تشکیلات و ترقی

سازمان رسمی و فراگیر وینگ چون با نام انجمن بین‌المللی وینگ چون می‌باشد. اداره مرکزی وینگ چون درهنگ کنگ است که توسط استاد بزرگ لئونگ تینگ رهبری می‌شود. انجمن بین‌المللی وینگ چون در بیش از ۶۰ کشور دنیا شعبه داشته و طرفداران بسیاری در دنیای غرب دارد. امروزه بیش از ۲۰۰۰ مدرسه وینگ چون تنها در اروپا وجود دارد، که بیشتر آنها در کشور آلمان و همسایگانش می‌باشد.با بیش از ۱٫۰۰۰٫۰۰۰ هنرجو در سرتاسر دنیا، انجمن بین‌المللی وینگ چون یکی از بزرگ‌ترین سازمان‌های هنرهای رزمی می‌باشد. سازمان این رشد و ترقی را اساساً مدیون شاگرد ارشد آلمانی لیون تینگ، یعنی کیت کرنشپشت می‌باشد. سازمان اروپایی وینگ چون در قصر لانگزل در کشور آلمان واقع شده‌است که بطور تمام وقت و بیش از ۶ ساعت در روز، وینگ چون را به هنرجویان علاقه مند آموزش می‌دهد. در اروپای شرقی، وینگ چون از سال ۱۹۸۵ حضور دارد که مرکز اصلی اش کشور مجارستان می‌باشد.

هنرهای رزمی ترکیبی یا (Mixed Martial Arts (MMA یک ورزش رزمی کامل است که مبارزان می‌توانند از ضربه‌های مشت، آرنج، زانو، پا، فنون درگیری و گلاویزی ایستاده، در خاک، فنون پرتابی و قفل مفاصل استفاده کنند؛ که شامل ترکیبی از تمام ورزش‌های رزمی می‌باشد؛ و بزرگترین و معتبرترین سازمان‌های برگزاری این مسابقات، سازمان‌های یواف‌سی، استریک‌فورس و ریزین می‌باشند.


تاریخچه دورتر MMA
______________________________________

به هر حال، تمام سبک های هنرهای رزمی و به همین دلیل تاریخ هنرهای رزمی به طور کلی منجر به آنچه که ما اکنون به عنوان MMA به آن اشاره می کنیم.

در کنار این، کسانی که تکنیک های مبارزه را تجربه می کنند، مهارت های خود را در برابر یکدیگر آزمایش می کنند که احتمالا قبل از تاریخ حتی شروع به ثبت شدن می کنند. با این حال، پانکراس یونان، یک رویداد مبارزه که بخشی از بازی های المپیک در سال ۶۴۸ قبل از میلاد شد، نخستین تماس مستمر ثبت شده، چندین قانون مبارزه با جنگ در تاریخ است. حوادث پانکراس به خاطر خشونت آنها شناخته شده بود؛ حتی بیشتر از آن رویدادهای اتریشی و رومانی Pancratium که از آن ناشی شد.

اخیرا، نمونه های بسیاری از مبارزه های مبارزه ای کامل که برای اندازه گیری یک سبک نسبت به دیگری طراحی شده اند، وجود دارد. یکی از قابل توجه ترین رویدادها در سال ۱۸۸۷ رخ داد که پس از آن، جان ل. سولیوان، قهرمان بوکس قهرمان سنگین وزن، ویلیام مولودون، قهرمان کشتی گری کریسمس را بر عهده گرفت. گفته می شود مالودون، دشمن خود را به بوم تنها چند دقیقه منتظر می گذارد. تقویت این، بسیاری دیگر از مسابقات گزارش شده بین مهاجمان معروف و چلپ چلوپ هم در این زمان و در این زمان اتفاق افتاده است. گریپلرها اغلب از مزایای قابل توجهی نسبت به همتایان شگفت انگیز و یا ایستادن در برابر آنها استفاده می کنند.

جالب توجه است، مسابقات سبک MMA نیز در اواخر دهه ۱۸۰۰ در انگلستان بوسیله رویدادهای Bartitsu ظاهر شد. بارتیسو سبک های مبارزه با آسیا و اروپا را در مقابل یکدیگر قرار داد. گنجاندن سبک های مبارزه با آسیا آنها را تا حدودی منحصر به فرد برای دوره زمانی.

در اوایل دهه ۱۹۰۰، مبارزه کامل تماس با سبک مخلوط شروع به وقوع در مکان های مختلف کرد.

با این حال، دو نقطه وجود دارد که شاید بیشتر قابل توجه و قابل توجه است. اولا، در برزیل، که در اوایل دهه ۱۹۲۰ آغاز شد، دروغین بود. واله تودو از جیو جیتسو برزیل و خانواده گریسی متولد شد.

ریشه های برزیل جیو جیتسو
______________________________________

در سال ۱۹۱۴، کارشناسی ارشد جودو Kodokan توسط نام Mitsuyo Maeda به هنر بریتانیا کارلوس گرشی (پسر گاستو گراسی) هنر جودو را در قدردانی از کمک پدرش در کسب و کار در کشور آموخت. این اتفاق شگفت انگیزی بود که ژاپنی ها تمایل داشتند از جوجوتسو و جودو از دنیای غرب غافل شوند. از آنجا، کوچکترین و کوچکترین برادوی کارلوس، هلیو، هنر را که به کارلوس آموزش داده شد به کار گرفته است که قدرت کمتر و اهرم بیشتری را به کار می برد تا بتواند با چارچوب ممتاز تر خود، سازگار باشد.

آنچه از این امر به دست آمد، جوزو جیتسو برزیل بود، هنر گریزناپذیری است که تمرینکنندگان را به چگونگی استفاده از قفلهای مشترک و فشردن به نفع خود بر روی زمین آموزش داد. علاوه بر این، یکی از مهمترین دستاوردهای هلیو در بهبودی بود که چگونه جنگجویان با استفاده از یک تکنیک به نام نگهبان میتوانند از پشت خود به رقابت بپردازند.

خوانندگان برزیلی جیو جیتسو، یکی از آنها Helio Gracie ، به شدت در بازی های ترکیبی با سبک های والدو تودو در برزیل بسیار خوب عمل کرد.

علاوه بر این، مسابقات هنرهای رزمی مخلوط شده توسط Antonio Inoki در ژاپن در ۱۹۷۰s وجود دارد.

یکی از این موارد بین خود و شخصیت شناخته شده بوکسور سنگین وزن محمد علی در ۲۵ ژوئن ۱۹۷۶ صورت گرفت. در واقع، به نظر می رسد که این قرعه کشی ۱۵ دور، که ۶ میلیون دلار علی و ۲ میلیون دلار به Inoki اختصاص داده بود، صورت گرفت. علاوه بر این، چندین قاعده برای کمک به علی درست قبل از مبارزه برداشته شد (از جمله یک قاعده که اجازه می دهد تنها Inoki به زانو در صورتی که یکی از زانوهای او پایین بود) قرار داده شد. با این حال، مسابقه مطمئنا علاقه زیادی به مسابقات سبک ترکیبی ایجاد کرد.

در نهایت، همه اینها به اولین رویداد UFC در سال ۱۹۹۳ منجر شد.

تولد ترکیبی از هنرهای رزمی
______________________________________

تاریخچه فراموش کرده بود که کشتی گیران در مسابقات قبلی مسابقات هنرهای رزمی بسیار خوبی انجام داده اند. علاوه بر این، خیلی تغییر کرده است. جریان اصلی ایالات متحده تقریبا هیچ ایده ای در مورد سوء استفاده از دروغ گرسی در برزیل نداشت. این به سؤال پیری منجر شد: کدام سبک رزمی بیشتر موثر بود؟

این مساله این بود که مسابقه اصلی UFC و بنیانگذاران هنر دیوی، رابرت مایریتز و پسر هلیو گرشی، راوریون، در تاریخ ۱۲ نوامبر ۱۹۹۳، پاسخ دادند. این رویداد که هشت مبارز را علیه یکدیگر در یک رفع تکثیر قرار داد، مسابقات یک روزه، در پرداخت به ازای هر تماشا دیده می شود و به توده ها می رسد از ورزشگاه McNichols در Denver، Colo، زندگی می کنند.

این مسابقات چندین قانون (از جمله تصمیمات، محدودیت های زمانی یا کلاس های وزن) و مبارزان در آن با زمینه های مختلف هنرهای رزمی داشت. برزیل جیو جیتسو (رویس گریسی، پسر هلیو)، کاراته (زین فریزر)، شوت فایتینگ ( کن شامروک )، سومو (تلیا تولی)، ساوات (جرارد گوردو)، کیک بوکسینگ (کوین روسر و پاتریک اسمیت) و بوکس حرفه ای ( هنر جیمرسون) تمام شده است.

این رویداد Gracie Jiu-Jitsu را به نمایش گذاشت، زیرا رویس در طی کمتر از پنج دقیقه، سه رزمنده را شکست داد. در مجموع ۸۶،۵۹۲ تماشاگر شاهد تسلط او از طریق پرداخت در هر دیدار بود. در واقع، Gracie ۱۷۰ پوند موفق به کسب سه مسابقه اول چهار مسابقه UFC شد، که به نظر بسیاری از افراد اثبات شده بود که سبک او از جنگ بود پادشاه.

جالب توجه است، Royce توسط خانواده Gracie انتخاب شد تا در رقابت در رقابت با کمترین اندازه خود رقابت کند. با توجه به این که اگر برنده شد، خانواده اش معتقد بودند که او پس از آن Gracies احساس می کند که هیچ انتخابی برای پذیرفتن جیو جیتسو برزیلی به عنوان بزرگترین هنر جنگی در جهان نخواهد بود.

UFC و MMA Blackout
______________________________________

بنیانگذاران رقابت UFC، به ویژه Rorion Graci، معتقد بودند که MMA باید با قوانین کمتری انجام شود تا زندگی واقعی آنها را افزایش دهد.

به این ترتیب، اعتصاب کشاله ران، سر و گردن، و کشیدن مو اجازه داده شد. با این حال، زمانی که سناتور جان مک کین در سراسر این رویداد شرکت کرد، یکی از آن ها که "خلع سلاح های انسانی" نامیده می شد، به سختی و با موفقیت کار کرد تا از پرداخت در هر دیدار ممنوع و در بسیاری از کشورها مجازات شود. این خاموش شدن MMA باعث شد که UFC تقریبا ورشکسته شود. علاوه بر این، این مسابقات قهرمانی مبارزه با پراید ژاپن، یک سازمان که اکنون از بین رفته است، مجاز به افزایش و محبوب شدن است.

بازسازی MMA
______________________________________

از زمان خاموش شدن، MMA و UFC قوانینی برای کمک به درخواست تجدید نظر خود در ایالات متحده ایجاد کرده اند. روزهایی هستند که موهای سر، موهایشان را کشیدند و به کشاله ران اعتماد داشتند. در کنار این، فرانک و لورنزو فرتیتا UFC شکست خورده را در سال ۲۰۰۱ خریدند. آنها Zuffa را به عنوان شرکت اصلی این سازمان تشکیل دادند و دانی وایت را به عنوان رئیس جمهور منصوب کردند . روابط فرانک با کمیسیون ورزشکاری ایالت نوادا، که او بعدها یک عضو بود، به او کمک کرد تا مجددا UFC را در نوادا بپذیرد (همراه با تغییرات قوانین). با این و بازپرداخت پرداخت در هر دیدگاه، ورزش شروع به احیا کرد.

در سال ۲۰۰۵، این سازمان برای نخستین بار در تلویزیون اسپایک پخش تلویزیونی تلویزیونی واقعیت نبرد واقعیت (TUF) را انجام داد. رقبا در نمایش (مبارزان در حال ظهور و آینده) در یک خانه با همکاری Randy Couture یا Chuck Liddell به عنوان مربیان آموزش دیده اند. سپس آنها در یک مسابقات ساده حذف شدند، با برنده شدن برای دریافت قرارداد ۶ رقمی UFC. نبرد سنگین وزن سبک بین فارست گریفین و استیفن بونار در پایان نمایشگاه به طور گسترده ای در نظر گرفته شده است که یکی از بزرگترین مبارزه های MMA در تاریخ است.

علاوه بر این، نمایش و پرشوری که Bonnar و Griffin با یکدیگر مبارزه می کنند، اغلب اعتبار قابل توجهی برای افزایش محبوبیت MMA دارند.

مسابقه MMA امروز و زن MMA
______________________________________

اگر چه UFC هنوز به اندازه سازمان استاندارد طلا هنوز به ورزش MMA نزدیک است اما بسیاری از سازمان های دیگر نیز وجود دارند. بعضی از محبوبترها Affliction، Strikeforce و WEC هستند. MMA نیز به طور منظم در تلویزیون دیده می شود و از نظر تعداد خرید بسیار عالی است و به ویژه از طریق UFC.

جالب توجه است، سازمان EliteXC که در حال حاضر از بین رفته است، رویداد رویداد EliteXC: Primetime را به عنوان اولین رویداد MMA در شبکه تلویزیونی اصلی آمریکا تبدیل کرد. این سازمان همچنین با حمایت از علاقه مندان به MMA زن، با پخش مسابقات زنانه MMA در هر دو CBS و Showtime، بسیار کار کرد. در واقع، یکی از بزرگترین تظاهرات سازمان ها، محبوب ترین جینا کارانو بود .

اهداف پایه MMA
______________________________________

بسته به سازمان MMA، قوانین مبارزه با هنرهای رزمی مخلوط می تواند کمی متفاوت باشد. صرفنظر از این، MMA یک ورزش است که در آن رزمندگان تلاش می کنند تا از طریق توقف (ارسال یا (T) KO (یا تصمیم گیری) خود را از بین ببرند. تصمیم گیری ها توسط قضات انجام می شود و بر اساس معیارهای پیروزی در جنگ است.

ویژگی های MMA
______________________________________

مسابقات MMA با تنوع سبک های هنر رزمی که از آن ترسیم می شود، مشخص می شود. به طور خاص، مسابقات اغلب از طریق سناریوهای مختلفی شامل مبارزه با استقرار (مشت، کاردستی، زانو، لگد و آرنج)، پرتاب کردن یا رها کردن، و مبارزه با زمین (کنترل زمین، ارسال، دفاع و دفاع) است.

آموزش MMA
______________________________________

از آنجا که جنگجویان MMA از پیشینه های مختلفی می آیند، رژیم های آموزشی آنها متفاوت هستند. با این حال، تمام مبارزان موفق MMA باید آموزش به مبارزه با هر دو بر روی زمین و بر روی پای خود. اکثر اعمال تهاجم جنگ، کشتی و کیک بوکسینگ به میزان قابل توجهی با توجه به اثرگذاری گذشته خود در رقابت.

یکی دیگر از مهم ترین جنبه های آموزش MMA، تهویه مطبوع است. جنگنده های MMA باید در شکل برجسته ای باشند تا بتوانند برای آنچه که در طی پنج دوره ۲۵ دقیقه به طول می انجامد، مبارزه کنند.

برخی از سبک های هنرهای رزمی که به MMA کمک می کنند
بوکس
جیو جیتسو برزیل
جودو
کاراته
کیک بوکسینگ
کونگ فو
سامبو روسی
تیراندازی
سامبو روسی
Tae Kwon Do